انديشه و احساس

تا حالا در مورد یه موضوع مهم که کلی وقت و انرژی ازم می گیره تو وبلاگم ننوشتم.

دانشجویی...

اونم رشته مدیریت بازرگانی تو دانشگاه علامه.

روزای اولی که فهمیده بودم این رشته رو قبول شدم ناراحت بودم. از این رشته خیلی خوشم نمی اومد.

چند ترم اول هم همینطور بود.

اما از ترم پیش واقعا علاقه مند شدم. درس ها که تخصصی تر شدن٬ انگار شیرین تر و جذاب تر شدن.

این ترم هم واقعا درس هام رو دوست دارم. بازاریابی که با آقای محمدیان می گذرونم٬ مدیریت مالی٬ تجزیه تحلیلو طراحی سیستم و ... درس های واقعا قشنگی هستند که دوسشون دارم.

هنوز نتونستم ارتباط خاصی بین شغل و درسم پیدا کنم. اما امیدوارم که این اتفاق هم بیفته.

سلام.

باز هم مغشوشم.

همه چی به ذهنم می رسه و هیچی...

از چاکراههای کلاسهای انرژی درمانی تا گرسنگی و تشنگی که باعث بی حوصلگی شدید بعضی ها تو ماه رمضون می شه گرفته تا آنتی ویروس جدیدی که نصب کردم و لباسی که می خوام امشب تو مراسم افطار بپوشم...

اینا همش سوژه واسه نوشتن نیست...

اما سوژه واسه فکر کردن هست...

دیروز که رفته بودم واسه تعیین سطح کلاس زبان،‌ تو مصاحبه ازم پرسیدن اهدافت برای آینده چیه؟!

شروع کردم براش توضیح دادن که من در حال درس خوندن تو دانشگاهم و جایی هم مشغول به کارم و علاوه بر اون خانه داری هم میکنم.... اون خانم پرید وسط حرفم و گفت متوجه سوال من نشدی، من اهداف آینده شما رو پرسیدم (و این بار برای فهم بیشتر من به جای کلمه aim از کلمه goal استفاده کرد) خندیدم بهش گفتم نه شما متوجه جواب من نشدی...گفتم من داشتم اینا رو می گفتم که بگم هدف من در آینده فقط تکمیل و پرورش همین کاراس که دارم می کنم...و هدف خاص دیگه ای ندارم...اونم لبخند زد و گفت: پس خوشبختی؟

تا حالا با این ظرافت خودم به موضوع نگاه نکرده بودم... که من خوشبختم!

¤ نوشته شده در ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ توسط fatemeh

وبلاگ نویسی